دانه های کنجد یکی از قدیمی‌ترین محصولات شناخته شده برای بشر هستند. آنها کوچک، به شکل قطره اشک، سرشار از روغن و سرشار از طعم شیرین و آجیلی هستند. فروشگاه ادویه خانه تاج ، عرضه‌کننده انواع ادویه‌جات، دمنوش‌ها و برخی از بذریجات می‌باشد.
دانه‌های کنجد کاملاً خوراکی هستند و می‌توان آنها را در شیرینی‌ها پخت، آسیاب کرد و به آرد یا خمیر تبدیل کرد، در نان استفاده کرد یا در روغن پخت و پز فشرده کرد. این یکی از قدیمی‌ترین محصولاتی است که به خاطر روغنش کشت می‌شود و علاوه بر پخت و پز، به عنوان سوخت چراغ‌ها و به عنوان داروی اولیه برای سوختگی‌ها نیز مورد استفاده قرار می‌گرفت.
انواع دانه های کنجد
دانه‌های کنجد از کجا می‌آیند؟
دانه‌های کنجد از غلاف‌های چند اینچی گیاه کنجد به دست می‌آیند، گیاهی گلدار و چند ساله که می‌تواند تا سه یا چهار فوت ارتفاع داشته باشد. کنجد یک محصول باستانی است که در کشورهای مختلف جهان کشت می‌شود. گیاه اصلی دانه کنجد و سایر گونه‌های وحشی خانواده Sesamum به احتمال زیاد از غرب آسیا یا شرق آفریقا سرچشمه گرفته‌اند.
دانه‌های کنجد سیاه
دانه‌های کنجد سیاه ، محبوب‌ترین دانه‌های کنجد در غذاهای آسیایی هستند. آنها دقیقاً از همان گیاهی به دست می‌آیند که دانه‌های کنجد سفید. دانه‌های کنجد سیاه به این دلیل این رنگ را دارند که پوسته تیره خود را حفظ می‌کنند. عمل جدا کردن دانه یا میوه از پوسته آن نسبتاً رایج است؛ این همان چیزی است که تفاوت بین دانه‌های فلفل سیاه و سفید یا برنج قهوه‌ای و سفید را ایجاد می‌کند.
دانه‌های کنجد سیاه به دلیل وجود پوسته، طعم تندتری نسبت به دانه‌های سفید دارند. آنها طعم آجیلی شدیدتری دارند و کمی تلخ هستند و پوسته، بافتی جویدنی ایجاد می‌کند که با بافت خامه‌ای و روغنی داخلی آن در تضاد است. با این حال، بسته به دستور پخت، می‌توان از آنها در هر جایی که از دانه‌های کنجد استفاده می‌کنید، استفاده کرد. ممکن است بسته به نوع دستور پخت، تغییرات قابل توجهی در ظاهر محصول نهایی ایجاد کنند.
دانه‌های کنجد سفید
وقتی صحبت از دانه‌های کنجد می‌شود، اغلب به دانه‌های کنجد سفید فکر می‌کنیم. این دانه‌ها نرم، خامه‌ای، شیرین، آجیلی و کمی چرب هستند. این دانه‌های با طعم ملایم اغلب روی نان‌های همبرگر و کراکرها یافت می‌شوند. این دانه‌های کنجد نرم و ملایم هستند که به صورت خمیر ارده نرم آسیاب می‌شوند، به شکل آب‌نبات‌های بنه چسبناک درمی‌آیند یا به عنوان روکش ماهی یا مرغ استفاده می‌شوند.
دانه‌های کنجد بو داده
دانه‌های کنجد بو داده ، به زبان ساده، دانه‌های کنجد سفید پوست‌کنده هستند که به آرامی بو داده می‌شوند تا کمی کاراملی شوند و طعم آجیلی آنها تشدید شود. از آنجایی که بسیاری از دستورهای غذایی از کاربران می‌خواهند که قبل از استفاده، دانه‌ها را بو دهند، این روش با حذف یک مرحله در فرآیند پخت، راحتی را فراهم می‌کند. آنها تقریباً به طور کامل با دانه‌های کنجد سفید قابل تعویض هستند.
چگونه دانه‌های کنجد را بو بدهیم
دانه‌های کنجد را می‌توان به یکی از دو روش زیر برشته کرد. می‌توان آنها را در فر پخت یا در ماهیتابه روی اجاق گاز برشته کرد.
برای پخت، فر را تا دمای ۳۵۰ درجه فارنهایت (۱۷۵ درجه سانتیگراد) گرم کنید. دانه‌های کنجد را در یک لایه روی سینی فر لبه‌دار پخش کنید. وقتی فر به اندازه کافی داغ شد، دانه‌ها را داخل آن قرار دهید و بگذارید حدود پنج دقیقه بپزند. در اواسط پخت، هم بزنید، سپس بپزید تا به طور یکنواخت طلایی شوند. پس از هم زدن، مرتباً آنها را بررسی کنید، زیرا این دانه‌های ظریف می‌توانند خیلی سریع از طلایی به سوخته تبدیل شوند.
برای بو دادن دانه‌های کنجد در ماهیتابه، آنها را در ماهیتابه روی حرارت متوسط قرار دهید. آنها را بیش از یک دقیقه به حال خود رها نکنید، سپس شروع به هم زدن شدید در ماهیتابه کنید. هم زدن را تا زمانی که دانه‌ها بو داده و قهوه‌ای شوند ادامه دهید. اگر دود بلند شد یا دانه‌ها خیلی سریع شروع به بو دادن کردند، حرارت را در صورت لزوم تنظیم کنید.
پس از اتمام پخت با هر دو روش، دانه‌ها را فوراً از سینی فر یا ماهیتابه خارج کنید. گرمای محیط باعث برشته شدن دانه‌ها می‌شود و حتی اگر روی حرارت مستقیم نباشند، می‌توانند باعث سوختن آنها شوند. پس از خنک شدن، آنها را به یک ظرف دربسته منتقل کرده و در انباری قرار دهید.
تهیه روغن و خمیر کنجد
روغن کنجد روغنی است که از دانه‌های کنجد فشرده استخراج می‌شود. روش‌های مختلفی برای تهیه روغن کنجد وجود دارد. ساده‌ترین راه این است که دانه‌ها را در هاون بشکنید و آنها را در آب جوش بریزید. روغن روی آب شناور می‌شود و سپس می‌توان آن را جدا کرد. این روش ناکارآمد است و بازده بسیار کمی دارد.
دانه های کنجد
روغن کنجد را می‌توان با استفاده از یک پرس مکانیکی از دانه‌ها استخراج کرد. باید از دانه‌های سفید یا پوست‌کنده استفاده شود و بسته به طعم و غلظت دلخواه روغن، می‌توان آنها را برشته کرد یا نه. این کار باعث می‌شود محصول پرس‌شده عملکرد بالاتری داشته باشد. پرس‌ها به‌طور فزاینده‌ای در اندازه‌هایی موجود هستند که می‌توانند یک سرآشپز خانگی را در خود جای دهند و صرفاً در سطح صنعتی کار نمی‌کنند.
اگر به روغن کنجد نیاز دارید و نمی‌توانید به فروشگاه بروید یا خودتان روغن کنجد را فشار دهید، روش سومی برای تهیه روغن وجود دارد. آسیاب کردن دانه‌های کنجد با یک روغن بی‌اثر، مانند روغن آفتابگردان یا کانولا، باعث می‌شود طعم دانه‌ها به روغن اضافه شود. دانه‌ها و روغن را می‌توان به راحتی در یک دستگاه اسموتی‌ساز گلوله‌ای روی کابینت با هم مخلوط کرد. پس از مخلوط شدن کامل روغن و دانه‌ها، می‌توان آنها را در یک پارچه توری ریخته و صاف کرد. با پشت کفگیر فشار دهید تا روغن تا حد امکان از مخلوط خارج شود. روغن صاف شده را در یک ظرف تمیز و دربسته نگهداری کنید.
اگر دانه‌های کنجد سفید تا زمانی که به رنگ قهوه‌ای طلایی تیره درآیند، بو داده شوند و سپس آسیاب شوند تا خمیر شوند، به آن خمیر کنجد چینی می‌گویند. این خمیر طعم بسیار تندتر و آجیلی‌تری نسبت به ارده دارد.